قتل عام سرخک در جهان

به گزارش خبرگزاری رویترز، روز پنجشنبه سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد در سال ۲۰۱۸ در سراسر جهان حدود ۱۰ میلیون نفر به بیماری سرخک مبتلا شدند، که از میان این افراد، حدود ۱۴۰ هزار نفر که اغلب آنها کودک بودند بر اثر این بیماری جان خود را از دست دادند.
مدیر کل سازمان بهداشت جهانی گفته است که بیشترین تعداد قربانیان بیماری سرخک مربوط به کودکان زیر پنج سال بوده است که واکسیناسیون سرخک را انجام نداده بودند.
تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیر کل سازمان بهداشت جهانی گفت: « به صراحت باید گفت این واقعیت که وقتی کودکی بر اثر یک بیماری قابل پیشگیری به وسیله واکسن، مانند سرخک جان خود را از دست میدهد، یک نوع اهانت و شکست جمعی برای همه ما در جهت حفاظت از آسیب پذیر ترین افراد جهان است.»
طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی، تصویر پیش رو برای سال ۲۰۱۹، از این هم بدتر است، به طوری که آمارها نشان میدهند که در مقایسه با سال گذشته، تعداد افراد مبتلا به این بیماری سه برابر افزایش یافته است.
ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۹، بیشترین تعداد افراد مبتلا به سرخک در ۲۵ سال گذشته را گزارش کرد، در همین حال، چهار کشور اروپایی آلبانی، جمهوری چک، یونان و بریتانیا پس از شیوع گسترده سرخک در سال ۲۰۱۸، موقعیت «بدون سرخک» خود در سازمان بهداشت جهانی را از دست دادند.
بر اثر یک جنبش ضد واکسیناسیون در کشور ساموا در جنوب اقیانوس آرام، شیوع بیماری سرخک بیش از چهار هزار و دویست نفر را مبتلا کرد و بیش از ۶۰ قربانی گرفت که اغلب آنها نوزادان و کودکان بودند.
در اطلاعیه سازمان بهداشت جهانی آمده است که در سال ۲۰۱۸، بیشترین تعداد مبتلایان به بیماری سرخک در پنج کشور لیبریا، اوکراین، جمهوری دموکراتیک کنگو، ماداگاسکار و سومالی بوده که تقریباً نیمی از موارد ابتلا در سطح جهان به این پنج کشور تعلق داشته است.
بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی و صندوق کودکان یونیسف در سال ۲۰۱۸، نرخ واکسیناسیون سرخک در سطح جهان برای تقریباً یک دهه بدون تغییر باقی مانده بود. حدود ۸۶ درصد از کودکان اولین دوز واکسن سرخک را طبق برنامه واکسیناسیون معمولی دریافت کردند، و کمتر از ۷۰ درصد نیز دومین دوز پیشنهادی برای حفاظت کامل آنها در برابر این بیماری را دریافت کردند.
به گفته هِیدی لارسون، مدیر پروژه اعتمادسازی واکسن در مدرسه بهداشت و بیماریهای استوایی لندن در بریتانیا، تعداد واکسیناسیون در یک حالت رکود قرار گرفته بود. وی در این زمینه گفت: «بعضی از کشورها در برابر شیوع جدی این بیماری بسیار دیر به فکر انجام واکسیناسیون افتادند.»
بیماری سرخک یکی از بیماریهای واگیردار شناخته شده و بسیار خطرناکتر از ایبولا، سِل و آنفلونزا میباشد. این بیماری حتی چندین ساعت پس از اینکه فرد مبتلا به سرخک در محیطی بوده و آنجا را ترک نموده باشد نیز در هوا و روی سطوح مکان مورد نظر، برای افرادی که واکسینه نیستند میتواند خطرناک باشد.
در میان کشورهای ثروتمند، نرخ واکسیناسیون توسط برخی از والدین برای پرهیز از واکسیناسیون به دلایل مذهبی و فلسفی پایین آمده است. بی اعتمادی به سازمانهای بهداشتی و مراقبتی و همینطور افسانههای خیالی درباره ارتباط بیماری اوتیسم با واکسیناسیون، باعث عدم اعتماد به واکسن شده و باعث تاخیر والدین در محافظت از فرزندان خود در برابر اینگونه بیماریهای خطرناک و مهلک شده است.
تحقیقات منتشر شده در ماه اکتبر نشان میدهند که بیماری سرخک نه تنها خطر مرگ و یا مشکلات پیچیدهای همچون آسیب مغزی، ذاتالریه، نابینایی و ناشنوایی را در خود دارد، بلکه میتواند به سیستم ایمنی فرد قربانی برای ماهها و حتی سالها آسیب برساند و افرادی که جان سالم از این بیماری به در ببرند را در برابر بیماریهای خطرناک دیگری مانند آنفلونزا آسیب پذیر نماید.
اطلاعات سازمان بهداشت جهانی نشان میدهد که در سال ۲۰۱۸، تعداد ابتلا به بیماری سرخک در تمام جهان ۹٫۷۶۹٫۴۰۰ مورد بوده و از میان آنها ۱۴۲٫۳۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. در سال ۲۰۱۷، تعداد کل مبتلایان ۷٫۵۸۵٫۹۰۰ مورد بوده و ۱۲۴ هزار نفر نیز فوت کردند.

پس از نزدیک به ۲۰۰ سال، یک زن رئیس دانشگاه تورنتو شد
شورای حاکم دانشگاه تورنتو روز چهارشنبه ملانی وودین، استاد رشته زیست شناسی سلولی و سیستمها و رئیس کنونی دانشکده هنر و علم دانشگاه تورنتو را با حداکثر آرا برای ۵ سال به ریاست این دانشگاه منصوب کرد.

مارک کارنی: تا ترامپ حاکمیت کانادا را بهرسمیت نشناسد، دیداری نخواهد بود
مارک کارنی پس از دیدار با ماری سایمون با حضور در مقابل خبرنگاران اعلام کرد که فرماندار کل درخواست او برای انحلال پارلمان را پذیرفته است و انتخابات سراسری کانادا روز دوشنبه ۲۸ آوریل برگزار خواهد شد.
بزرگداشت رخشان بنی اعتماد در تورنتو
رخشان بنی اعتماد یکی از سینماگران برجسته تاریخ سینمای ایران است.
چهارشنبه ۲۶ مارس ۲۰۲۵ گروه هنری موج نو با همکاری پژوهشکده ایرانشناسی الهه امیدیار میرجلالی در دانشگاه تورنتو، مراسم بزرگداشت بانوی درخشان سینمای ایران را برگزار کرد.
کاهش شدید بازارهای سهام پس از اعلام تعرفههای جدید ترامپ
در دوازدهمین روز کمپین انتخاباتی، کانادا به تعرفههای گمرکی اعلام شده توسط ایالات متحده پاسخ داد و تعرفههای ۲۵ درصدی برای تمام وسایل نقلیه وارداتی از ایالات متحده که مطابق با توافقنامه تجاری کانادا، ایالات متحده و مکزیک نیستند، وضع کرد.
جنگ اقتصادی ترامپ علیه جهان
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، روز چهارشنبه با «اعلام استقلال اقتصادی» ایالات متحده، بزرگترین جنگ اقتصادی آمریکا علیه ۱۸۵ کشور جهان را با تعیین تعرفههای گمرکی ۱۰ تا ۵۰ درصد آغاز کرد.
رادیکالیسم، عشق و جنسیت
کتاب «رادیکالیسم، عشق و جنسیت» در باره زندگی عاطفی چهار تن از زنان نویسنده و فعال نامدار و تأثیرگذار تاریخ معاصر جهان است. النور مارکس، رزا لوگزامبورگ، اِما گلدمن و هانا آرنت، چهار زنی هستند که هایده مغیثی زندگی عاطفی و شخصی آنها را بررسی و مورد توجه قرار داده است.
پس از نزدیک به ۲۰۰ سال، یک زن رئیس دانشگاه تورنتو شد
شورای حاکم دانشگاه تورنتو روز چهارشنبه ملانی وودین، استاد رشته زیست شناسی سلولی و سیستمها و رئیس کنونی دانشکده هنر و علم دانشگاه تورنتو را با حداکثر آرا برای ۵ سال به ریاست این دانشگاه منصوب کرد.
لیست طلایی حقوقبگیران دولتی انتاریو منتشر شد
کنت هارتویک، رئیس و مدیر عامل شرکت تولید برق انتاریو، دوباره با حقوقی کمی بیش از ۲ میلیون دلار در صدر این لیست قرار گرفته است.
منع ورود شهروندان کانادایی متولد ایران و افغانستان به خاک آمریکا
به گزارش روزنامه گلوب اند میل، چند تن از وکلا و مشاورین مهاجرت گفتهاند در پی سختگیریهای دولت ترامپ در باره افراد خارجی گروهی از شهروندان کانادایی متولد ایران و افغانستان پس از روبرو شدن با سوالات سخت در مرز، از ورود به ایالات متحده محروم شدهاند.
آیا پییر پوالیور حزب محافظهکار را به سوی «نابودی» میبرد؟
نتایج یک نظرسنجی داخلی که برای حزب محافظهکاران پیشرو، به رهبری داگ فورد انجام شده نشان میدهد که حزب لیبرال به رهبری مارک کارنی، با اختلاف دو رقمی از محافظهکاران فدرال به رهبری پییر پوالیور، در استان انتاریو پیش هستند.
سناریوهای احتمالی برای ایران در آینده نزدیک
پس از انتخابات اخیر آمریکا و وضعیت اسفبار اقتصادی در ایران، بار دیگر تقریباً همهی ایرانیان امیدوار شدهاند که بحران داخلی و خارجی جمهوری اسلامی آخرین بحران است. آیا اینگونه است؟
چه سناریوهای احتمالی در کوتاه مدت در انتظار ایران است؟